Reactie van een Dobermann en Boxerliefhebber.

SAM_1648
Gunther & Zena

 

Geachte Raad van Beheer,

Als zijnde consument, ruim dertig jaar, en liefhebber van de rashond kan ik niet voorbij gaan aan het feit dat vele van ons geliefde rassen behoefte hebben, met betrekking tot welzijn ,welbevinden en een gezond voortbestaan, aan een grondige evaluatie. Uw benoemt het in de woorden van een tweejaarlijks klanttevredenheidsonderzoek vanuit de fokkers. Zie hierin een mooi initiatief maar ben ook van mening dat hierbij de consument, die afnemer is, een recht van spreken heeft. Ik deel gedeeltelijk uw mening waarin het betreft dat het pittige tijden zijn maar deze komen voornamelijk voor rekening van de rashond. De rashond is ten alle tijden afhankelijk hoe wij als rashondenliefhebbers en fokkers met daaromheen de maatschappij en industrie handel en wandel drijven.

Niets in het leven is zaligmakend en ook een raszuivere stamboomhond niet dit gezegd hebbende is het zeker een plicht en onze taak te voorkomen dat negativisme en daarbij praktijken die verre van kundigheid en respect betuigen niet te accepteren en hierin daadkrachtig te handelen. Lezend door de geschiedenis van vele rassen is het boeiend en fascinerend te zien wat men heeft bereikt maar ook te herkennen en erkennen de manco’s die dit met zich mee hebben gebracht. Deze manco’s wil ik belichten in mijn schrijven als rashondenliefhebber en eigenaar van vele rashonden met stamboom. Want ook daarin is een plicht weggelegd dat wij als rashondenliefhebber en rashondenfokker ons zelf een spiegel voorhouden. Dat kan betekenen dat door evaluatie of klanttevredenheidsonderzoek naar voren kan komen dat oude gedachte of fokmethodes niet meer afdoende zijn of zelfs gedeeltelijk een bijdrage leveren aan een ongezonde populatie.

Persoonlijk heb ik  de afgelopen 30 jaar ervaren maar ook door studie dat vele rassen het zeer moeilijk hebben en hun bestaansrecht niet zeker is gesteld. Dit beeld behoort tot al wat leeft, een soort kan door vele oorzaken verdwijnen. In het geval van onze honden zal de soort op zich nooit verloren gaan , dat is positief. Geen gegeven is dit voor de typen die wij rassen noemen en het wel of niet bezitten van een stamboom speelt soms nauwelijks een rol. Het kan juist een keerzijde hebben en deze kan verkregen worden door een bepaalde ras populatie op zijn genetische diversiteit en erfelijke aangelegenheden te onderzoeken. Kom ik bij het ras wat ik graag onder uw aandacht wil brengen, de Dobermann.

and men created a new breed
Karl Friedrich Louis Dobermann ( 1834-94 ), heeft de eerste stappen gezet in het ras Dobermann.

De Dobermann nog een zeer jong ras maar bevindt zich nu al in zeer zwaar weer en om zijn toekomst word gevreesd. Persoonlijk ben ik pas 6 jaar eigenaar en gepassioneerd liefhebber van het ras, zijn geschiedenis en respecteer zijn functie van wording. Als je ergens liefde voor hebt dan is verdieping door middel van studie al heel gauw een ontwikkeling die zorgt dat je meer inzicht gaat krijgen. Vanuit inzicht komt ook compassie en betrokkenheid om het ras te dienen zoals zij ook ons gediend hebben en nog steeds doen. Ik ben zeer ontsteld geraakt door wat ik gelezen ( in de voorhanden zijnde publicaties ) heb en vernomen vanuit  oud fokkers , eigenaren, trainers, dierenartsen, genetici, keurmeesters in binnen- en buitenland over het ras en zijn gevecht voornamelijk tegen DCM. 

DCM, kanker en gebrek aan een werkmentaliteit, zijn de meest besproken onderwerpen wereldwijd met betrekking tot het ras. De Dobermann is drastisch in populatie gedaald en meen dat de cijfers dit ook aantonen. Verontrust ben ik de afgelopen jaren ook geworden over het rentmeesterschap van de Nederlandse fokkers, eigenaren en u als overkoepelend verantwoordelijk orgaan, tegenover het ras.

Deze verontrusting heb ik trachten om te zetten in bewijsmateriaal of de vele verschrikkelijke en trieste berichten een kern van waarheid bevatten. Heb moeten constateren dat niet alleen een grote mate van verontrusting gegrond is maar ook dat er urgentie vereist is. Om kort door de bocht met u te zijn, het ras is zeer aan elkander verwant ( inteeltcijfer ligt zeer hoog ), tot heden is er maar 1 stamvader ( NEFF 1893 ) via DNA geconstateerd. Dit betekent concreet dat er binnen de huidige populatie geen voldoende diversiteit te vinden is. Gemiddelde leeftijd is tussen 5-6-7 jaar, steeds meer pups en zeer jonge honden overlijden aan DCM, ( vallen dood neer ) geen enkele lijn in de wereld is DCM vrij. Het advies vanuit genetici om met reuen te fokken van een leeftijd van ongeveer 7 jaar, is bijna niet realiseerbaar. Genetische diversiteit is zeer laag. Langleven is in het algemeen dus laag en maakt dat selectie voor een bepaalde combinatie altijd risicovol is en niets met een zekerheid kan worden uitgesloten. Of dit allemaal nog niet genoeg is bestaat er een lange lijst met genetische afwijkingen en ziekten zowel mentaal als fysiek. 

De afgelopen jaren zijn mijn bronnen de volgende geweest, dr. G. Wess LMU in München waar meer dan 10 jaar een Dobermann studie gaande is, dr. Ottmar Distl Hannover. Participatie, afgeven van DNA,  bij twee afzonderlijke genetische diversiteitprojecten waaronder US DAVIS Veterinary Genetics Laboratory en de Dobermann Diversity Project via EMBARK. Artikelen vanuit The Institute of Canine Biology. Het bestuderen van de bschikbare database Dobermann Genealogy vanuit Denemarken. De dagelijkse meldingen op de beschikbare DCM groepen alleen al maken dat de moed je in de schoenen zakt. Dit is een klein voorbeeld waaruit op te maken valt dat er een heus probleem binnen de populatie gaande is.

Een aantal bronnen zal ik met u delen, wellicht zijn deze al bij u bekend, om een inzicht en daarbij een gevoel te krijgen hoe betrokkenen zich soms geen raad meer weten.

 

 

 

Bovenstaande beelden spreken voor zich en ondanks dit dan zich in Duitsland afspeelt maakt het niet dat het in ons eigen land niet gaande is. De jaren verstrijken en de situatie word alleen maar dramatischer.

https://www.instituteofcaninebiology.org/blog/are-we-watching-the-extinction-of-a-breed-or-why-are-we-focused-on-consequence-instead-of-cause

https://www.instituteofcaninebiology.org/blog/are-we-watching-the-extinction-of-a-breed-part-2

https://www.instituteofcaninebiology.org/blog/are-preservation-breeders-preserving-the-doberman-no

Onderstaand laatste artikel ( eind 2017 ) geeft aan dat men al uitgaat van honden die nu geboren worden een gemiddelde leeftijd behalen van 5 jaar. In 2030 wordt gesuggereerd dat het ras zelfs niet meer zou bestaan !

Toekomst is en blijft altijd onvoorspelbaar en hangt af van de weg die wij willen inslaan om het ras te behoeden van een ondergang. Heb begrepen dat tijdens een ledenvergadering van de D.V.I.N er overeengekomen is dat transparantie met betrekking tot DCM de voorkeur geniet.

Is het fokken en verbeteren van de Dobermann überhaupt mogelijk zonder transparantie ?

 

Dobermann Timeline
Tijd zal leren of doormiddel van samenwerking en een bewust fokbeleid het ras een toekomst heeft.

 

GENETISCHE DIVERSITEIT

Hieraan wordt de laatste jaren veel gerefereerd in relatie tot gezondheid en het verbeteren van onze rassen. De consequentie van het gebrek hieraan is alom bekend en vandaar ook de noodzakelijke outcross projecten van een aantal Nederlandse rassen. Dit is inspirerend om te mogen volgen en maakt des al niet te meer duidelijk van het belang met betrekking tot voorbehoud. Mede door het volgen van de lezingen, Kennis Tour, is dat voor mij nog eens benadrukt. Moet hierbij wel vermelden dat rashondenliefhebbers en fokkers van de Dobermann niet tot nauwelijks waren vertegenwoordigd bij de lezingen van dr. ir. Pieter Oliehoek, Marjoleine Roosendaal en drs. Mark Dirven. Deze laatste gaf een aantal uitgesproken adviezen in relatie tot DCM en de Dobermann.

Stamboomhond waarom ?

Deze vraag speelde een bewust in mijn hoofd af en zorgde uiteindelijk  tot het aanschaffen van een herplaatser, Dobermann teefje, vorig jaar rond deze tijd. Het was niet belangrijk dat dit teefje niet in het bezit was van een stamboom. Daarbij was voor ons haar leeftijd van 6 jaar ook zeker een pluspunt. Uit de DNA resultaten van USDAVIS bleek dat zij aangemerkt werd als een raszuiver vertegenwoordiger van het ras. In het verleden altijd stamboomhonden gehad en daarbij ook vaak de manco’s. Waarmee ik niet wil zeggen dat rassen zonder stamboom beter, gezonder of een langer leven hebben. Wellicht als u zich de tijd en moeite gunt om grondig de status quo van de Dobermann bestudeerd. Begrijpt u misschien mijn keus van vorig jaar.

Ik hoop van harte dat wat ik beschreven heb en gedeeld op enige vorm door de Raad van Beheer ontkracht zou kunnen worden. Geeft mij hoop en zou een mooi cadeau zijn, zo voor de feestdagen, voor een ieder die het ras een warm hart toedraagt.

 

Met vriendelijke groet,

Daniëlle Termijn

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s